Hosted by NPO Luister / AVROTROS · NL
Sinds vandaag draait zijn documentaire ‘The desert of the real’ in de bioscopen, waarin zes mensen vertellen over hun leven voor, tijdens en na hun psychose. We spreken over waanzin, waarheid en vervreemding.
Ze doet het voor de kleine Tammies, laten zien dat het wél kan: de liefde vinden als trans vrouw. We spreken over haar missie en over de prijs die ze daarvoor betaalt.
Mijn gast is actrice. Nog maar een paar jaar geleden studeerde ze af aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie en inmiddels staat ze op de grootste toneelvloeren van het land. Ze speelt rollen die je niet zomaar loslaat… bijvoorbeeld voor de rol in Teckel, waarin ze een jonge vrouw speelt die als kind slachtoffer werd van seksueel geweld. Voor deze rol is ze genomineerd voor de Theo d’Or, de belangrijkste toneelprijs van Nederland. Ook in Confrontaties speelde ze een rol die dicht op haar eigen leven zat: een bicultureel meisje in een jeugdgevangenis, in een wereld van vooroordelen en familieconflicten. Wat opvalt in haar werk... ze zoekt steeds verhalen op over identiteit en afkomst, maar verlangt er tegelijk naar om ook los daarvan gezien te worden. Een spanningsveld maar hoe gaat ze ermee op?
Mijn gast is cabaretière, zangeres en theatermaker. Jarenlang stond ze op het podium met De Meiden van LOS, tot corona en een burn-out haar dwongen om opnieuw naar haar leven te kijken. Niet veel later kreeg ze ook nog de diagnose ADHD. Voor sommigen een etiket, voor haar juist een verklaring én uiteindelijk een bron van inspiratie. In haar nieuwe voorstelling Alle Dagen Heel Divers laat ze zien dat wat je anders maakt, ook je grootste kracht kan zijn.
Je leven kan soms veranderen door één vraag… Mijn gast is acteur, filmmaker en theatermaker. Iemand die pas tijdens de corona periode besloot zijn veilige baan in de marketing achter zich te laten om alsnog zijn grote droom na te jagen. Inmiddels speelt hij in films en maakt theaterproducties… schrijft hij zijn eigen verhalen en zijn dit jaar zes producties met hem geselecteerd voor het Nederlands Film Festival en gebruikt hij zijn eigen leven als inspiratie voor zijn werk.
Als zesjarig jongetje stond hij al op een podium in Kerkrade. Zijn oma stak het theatervuur aan, zijn ouders bouwden thuis zelfs een klein theater zodat hij kon oefenen. Terwijl leeftijdsgenoten voetbalden, reed hij ieder weekend dwars door Nederland voor musicallessen. Inmiddels speelde hij hoofdrollen in Anastasia en Elisabeth, stond hij op de West End in Londen, was hij Jezus in The Passion en werd hij een van de grootste musicalsterren van Nederland. Maar achter het applaus schuilen ook verhalen over prestatiedruk, een burn-out, paniekaanvallen en de zoektocht naar wie je bent als het doek valt?
Hij vertrekt. Naar Spanje. Een gesprek over Nederlander zijn. Over humor en de mensen die zich gekwetst voelen. Over de oneindige kracht van zijn moeder. En zijn levenshouding: 'Vraag je altijd af wat je er zélf aan gaat doen.'
Hij won dit jaar de Hebban Thrillerprijs én de Gouden Strop. Een gesprek over zijn eigen jeugd, zijn 'ik vertrek'-levensverhaal, zijn schrijfmethode 'ik weet zelf ook nooit wat er gaat gebeuren' en het Jan Klaassen-principe: 'Niets heerlijker dan de lezer een kleine voorsprong te geven op de hoofdpersoon.'
Dertig jaar geleden was hij de medebedenker van de Pride. Dus we blikken terug en we maken de balans op. Hoe kan het dat de acceptatie van de LHBTIQ-gemeenschap zo onder druk staat?
Ze schrijft vanuit het perspectief van een kat. Haar eigen kat om precies te zijn. Want vanuit dat perspectief wordt duidelijk waar het leven écht om draait: het kleine en het intermenselijke. Of het interdierlijke. Of het intermensdierlijke.