Γλώσσα. Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει, αλλά κόκκαλα τσακίζει. «Μίλα στην γλώσσα σου», μου είπαν. «Τι είσαι; Ξένος;». Μα, πώς να μιλήσω μία γλώσσα, όταν αυτή δεν εκφράζει αυτό που θέλω ή δεν μπορεί να εκφράσει εμένα ως άνθρωπο; Άραγε, μπορώ να προσαρμόσω την γλώσσα στις νέες ανάγκες της κοινωνίας; Ανθρώπινο κατασκεύασμα είναι εξάλλου. Ίσως να μπορώ, ίσως να μπορούμε να μάθουμε από την αρχή.

Σεξιστική γλώσσα, queer γλώσσα, ουδέτερη γλώσσα, συμπεριληπτική γλώσσα. Τόσο καιρό λέγαμε «χορεύτρια», αλλά πόσο καιρό μας πήρε να συνηθίσουμε το «βουλεύτρια»; Ο εργολάβος, η εργολάβα; Ή μήπως η εργολάβισσα; Φοιτητές, φοιτήτριες, φοιτητά, φοιτητ@ με παπάκι. Ποιο παπάκι, βρε παιδιά; Από την μία, η ελληνική γλώσσα «κακοποιείται». Από την άλλη, γλώσσα είναι κοινωνία.

Και εάν η γλώσσα, όμως, δεν συμπεριλαμβάνει τις γυναίκες, τότε ποια κοινωνία αντιπροσωπεύει; Διαχωρίζουμε την σεξιστική γλώσσα από την γλώσσα της καθημερινότητας, αλλά γιατί η σεξιστική γλώσσα αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα; Και ποιος είναι αυτός ο κανόνας που καθιστά την σεξιστική γλώσσα ως εξαίρεση, ως κάτι μη συνηθισμένο; Μήπως, τελικά, η σεξιστική γλώσσα είναι η καθαυτή πραγματικότητα της καθημερινής μας επικοινωνίας που θέλαμε ούτως ή άλλως να υπερισχύσει;

Ηλεκτρονική Διεύθυνση: timeforeurope@gmail.com

Music from #Uppbeat (free for Creators!):

https://uppbeat.io/t/v-draganov/mystery-box

License code: DKSM5M8K8JSBLFAN