اگر هوش مصنوعی بتواند از روی پیام‌ها، عکس‌ها، صدا و ردپای دیجیتال ما نسخه‌ای بسازد که بعد از مرگ همچنان حرف بزند، بخندد و حتی بگوید «دوستت دارم»، آیا واقعاً بخشی از ما زنده مانده است؟ یا فقط با توهمی پیچیده روبه‌رو هستیم؟

در این اپیزود، از داستان واقعی جاشوا باربو آغاز می‌کنیم؛ مردی که هشت سال بعد از مرگ نامزدش، با کمک هوش مصنوعی دوباره با او وارد گفت‌وگو شد. از آنجا، سفری را آغاز می‌کنیم که از حماسه گیلگمش و رؤیای جاودانگی، تا ترنس‌هیومنیسم، چت‌بات‌های سوگ، حقوق مردگان و اقتصاد چند میلیارد دلاری «زندگی پس از مرگ دیجیتال» امتداد پیدا می‌کند.

آیا این فناوری می‌تواند به سوگواری کمک کند، یا فقط دل کندن از عزیزان را سخت‌تر می‌کند؟ چه کسی مالک هویت دیجیتال ما بعد از مرگ است؟ و اگر روزی جاودانگی دیجیتال ممکن شود، آیا اصلاً باید از آن استقبال کنیم؟

پژوهش و متن: سمانه هاشمی نژاد

تدوین: ساسان موسوی

مدت اپیزود 69 دقیقه است. در صورتیکه در دانلود کامل مشکل دارید لطفا راههای دیگر مثل سایر اپلیکیشنها، کانال تلگرام و یا وبسایت داکس را امتحان کنید .

لینکهای حمایت مالی از پادکست داکس:

حامی باش و پی پل

وبسایت پادکست داکس

کانال یوتیوب داکس

اینستاگرام پادکست داکس

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.