„Lud, przewidując walki, mógłby żałować i mógłby zawrócić do Egiptu”. [ II Mojżeszowa 13:17 ]

Mark był młodym, dobrze zapowiadającym się pastorem. Pewnego ranka grał ze swoim synem Owenem w piłkę. Ten jednak niespodziewanie zasłabł i umarł. Mark był zdruzgotany i po dziś dzień opłakuje stratę. Przez swój ból stał się jednak bardziej współczującym pastorem. Gdy opłakiwałem Owena wraz z Markiem, zastanawiałem się, czy próba, przez jaką przechodzi, ilustruje słowa A.W. Tozera: „Wątpliwe jest, czy Bóg może bardzo błogosławić człowieka, dopóki go głęboko nie zrani”. Obawiam się, że to prawda.

Z drugiej strony, jest to bardziej złożone zagadnienie. Boże drogi są często nieprzewidywalne, co obserwujemy na przykładzie historii narodu Izraelskiego. Bóg wyprowadził go z Egiptu łatwą drogą, gdyż jest napisane: „Lud, przewidując walki, mógłby żałować i mógłby zawrócić do Egiptu” (II Mojżeszowa 13:17-18). Jednak kilka wersetów dalej Bóg nakazał Mojżeszowi zawrócić, a powodem było to, żeby faraon zebrał wojsko i ruszył do walki (14:1-4). Faraon złapał przynętę, a Izraelici „zlękli się bardzo” i „wołali do Pana” (w. 10). Mojżesz zaś gromił ich: „Pan za was walczyć będzie, wy zaś milczcie!” (w. 14).

Bóg prowadzi swój lud zarówno łatwymi, jak i trudnymi drogami, aby wzrastał i przynosił Mu chwałę. Obiecał bowiem: „Ja zaś okryję się chwałą kosztem faraona i całego jego wojska, i poznają Egipcjanie, żem Ja Pan” (w. 4). Poznał to również Izrael; możemy poznać i my. Bóg buduje naszą wiarę poprzez każdą próbę, czy łatwą, czy trudną. Gdy życie upływa w spokoju, odpoczywaj w Nim, ale kiedy staje się trudne, pozwól Mu się nieść.

Drogi Jezu, jesteś wystarczająco potężny, by pomóc mi w każdej próbie.

I Mojżeszowa 39-40; Mateusza 11