Poh Fang Chia

Psalm 13

„Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał?”. [ Psalm 13:2 ]

Jim już od ponad roku walczy ze stwardnieniem zanikowym bocznym. Komórki nerwowe w jego mięśniach ulegają degeneracji, a same mięśnie zanikają. Traci zdolności motoryczne i ma coraz mniejszą władzę w kończynach. Nie potrafi już zapinać koszuli ani zawiązywać sznurowadeł. Samodzielne przyjmowanie pokarmu stało się dla niego niemożliwe. Jim zmaga się ze swoją sytuacją i zadaje sobie pytanie: „Dlaczego Bóg na to pozwala? Dlaczego ja?”.

Podobne pytania zadaje wielu wierzących ludzi. W Psalmie 13 król Dawid woła: „Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał? Dopókiż zakrywać będziesz oblicze swoje przede mną? Dopókiż mieć będę zmartwienie w duszy, a strapienie w sercu—codziennie?” (w. 2-3).

My również możemy zwracać się z naszym zakłopotaniem i wątpliwościami do Boga. On rozumie, gdy wołamy: „Jak długo jeszcze?”. „Dlaczego?”. Jego ostateczną odpowiedzią jest Jezus i Jego triumf nad grzechem i śmiercią.

Gdy patrzymy na krzyż i na pusty grób, z większym przekonaniem ufamy Bożej łasce (w. 6) i cieszymy się Jego zbawieniem. Nawet w najgłębszych ciemnościach potrafimy „[śpiewać] Panu, bo okazał [nam] dobroć” (w. 6). Dzięki wierze w Chrystusa Bóg przebacza nam grzechy, przyjmuje nas za swoje dzieci i wykonuje w nas swój odwieczny i dobry plan.

W jaki sposób Bóg okazał ci swoją dobroć w najmroczniejszych chwilach?

Zachariasza 13-14; Objawienie Jana 21

Dlaczego ja, Boże?

Powered by Wave AI