„I nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego”. [ Mateusza 1:21 ]

To, co miało być normalną przejażdżką kolejką linową nad doliną w Pakistanie, przerodziło się w prawdziwą gehennę. Wkrótce po starcie pękły dwie liny pomocnicze, co spowodowało, że ośmiu pasażerów, włącznie z dziećmi w wieku szkolnym, zawisło w powietrzu na wysokości setek metrów nad ziemią. Rozpoczęła się mozolna, dwunastogodzinna operacja ratunkowa pakistańskiego wojska, które wykorzystało w swojej akcji zjazd tyrolski, helikoptery i wiele innych środków.

Świetnie wyszkolonym ratownikom należą się słowa uznania. Ich praca jednak blednie w porównaniu z wielką misją Jezusa, której celem było zbawienie i ocalenie nas od grzechu i śmierci. Zanim urodził się Chrystus, anioł nakazał Józefowi, by przyjął do siebie Marię, ponieważ jej ciąża pochodziła od Ducha Świętego (Mateusza 1:18,20). Miał również nadać swojemu synowi imię „Jezus”, ponieważ „zbawi lud swój od grzechów jego” (w. 21). Mimo że imię to było rozpowszechnione w pierwszym wieku, tylko jedno dziecko miało zostać Zbawicielem (Łukasza 2:30-32). Chrystus pojawił się we właściwym momencie, by zapewnić wieczne zbawienie wszystkim, którzy okazują skruchę i w Niego wierzą.

My wszyscy utknęliśmy w kolejce linowej grzechu i śmierci, zawieszeni w powietrzu nad doliną wiecznego oddzielenia od Boga. Jezus jednak przyszedł do nas w swojej miłości i łasce, aby nas ocalić i przyprowadzić bezpiecznie do domu naszego Niebiańskiego Ojca. Jemu niech będzie chwała!

Drogi Jezu, proszę, pomóż mi cieszyć się faktem, że choć niegdyś byłem zgubiony, teraz mogę być odnaleziony dzięki Twojej łasce.

Amosa 7-9; Objawienie Jana 8