„Przez wiarę był Mojżesz po narodzeniu ukrywany przez rodziców swoich . . . i nie ulękli się”. [ Hebrajczyków 11:23 ]

Gdy John stracił pracę, czuł się zdruzgotany. Będąc bliżej końca swojego stażu pracy niż początku, miał świadomość, że trudno mu będzie zaczynać coś nowego. Postanowił więc modlić się o właściwą pracę. Potem zaktualizował swój życiorys, przeczytał wskazówki, jak zachowywać się podczas rozmowy kwalifikacyjnej i zadzwonił do wielu firm. Po kilku tygodniach składania podań, przyjął propozycję pracy w przedsiębiorstwie, które oferowało mu wygodny grafik i dobry dojazd. Posłuszeństwo Bogu i Boże zaopatrzenie doskonale się ze sobą zbiegły.

Bardziej dramatycznym przykładem wiary jest historia o biblijnej Jochebed (II Mojżeszowa 6:20) i o jej rodzinie w czasach, gdy Izrael przebywał w egipskiej niewoli. Gdy faraon wydał dekret, aby utopić w Nilu wszystkich nowonarodzonych chłopców (1:22), Jochebed musiała być przerażona. Nie była w stanie zmienić prawa, ale mogła podjąć kroki posłuszeństwa Bogu i spróbować ocalić syna. Przez wiarę ukryła go przed Egipcjanami. Sporządziła mały, szczelny koszyk z papirusu i „położyła go w sitowiu na brzegu Nilu” (2:3). Bóg zainterweniował, aby w cudowny sposób ocalić życie małego Mojżesza (w. 5-10), a potem powołać go do wyzwolenia Izraela z niewoli (3:10).

Choć John i Jochebed podjęli zupełnie inne kroki, ich historie cechują się czynami wiary. Strach może nas paraliżować. Nawet jeśli rezultat nie jest taki, jakiego się spodziewaliśmy, wiara pomaga nam nieustannie ufać Bożej dobroci bez względu na okoliczności.

Drogi Boże, proszę, spraw abym wiernie, krok za krokiem, podążał za Tobą na wyznaczonej mi ścieżce życia.

Zachariasza 5-8; Objawienie Jana 19