„Miłujmy więc, gdyż On nas przedtem umiłował”. [ I Jana 4:19 ]

Gdy siedziałam obok mojej przyjaciółki Margaret, która leżała w szpitalnym łóżku, przyglądałam się krzątaninie i aktywności innych pacjentów, personelu medycznego i odwiedzających gości. Pewna młoda kobieta, siedząca przy swojej chorej matce, zapytała Margaret: „Kim są ci wszyscy ludzie, którzy ciągle panią odwiedzają?”. Ta odpowiedziała: „Są moją kościelną rodziną!”. Kobieta stwierdziła, że jeszcze nigdy czegoś podobnego nie widziała. Wszyscy przychodzący i odchodzący goście byli w jej odczuciu jak „rozlewająca się namacalna miłość”. Margaret odpowiedziała z uśmiechem: „Wszystko sprowadza się do naszej miłości do Boga przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa!”.

Margaret w swojej odpowiedzi nawiązała do apostoła Jana, który pod koniec życia napisał trzy pełne miłości Listy. W pierwszym z nich powiedział: „Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim”” (I Jana 4:16). Oznacza to, że ci, którzy uznają, że „Jezus jest Synem Bożym” (w. 15), mają w sobie Boga, który mieszka w nich przez swojego Ducha (w. 13). Jak mamy z miłością troszczyć się o innych? „Miłujmy więc, gdyż On nas przedtem umiłował” (w. 19).

Dar Bożej miłości sprawił, że odwiedzanie Margaret nie było dla mnie ani dla innych ludzi z mojego kościoła czymś trudnym. Otrzymałam od niej więcej niż sama dałam. Obserwowałam bowiem, jak z łagodnością składa świadectwo o swoim Zbawicielu. W jaki sposób Bóg może dzisiaj przez ciebie miłować innych ludzi?

Czy Jego miłość jest dla ciebie bodźcem, by służyć innym?

Micheasza 6-7; Objawienie Jana 13