Yıllar geçti. Çok şey yaşandı. Ve bir gün karşınıza geçti, gözlerinizin içine baktı ve "Özür dilerim. Gerçekten pişmanım.", dedi...

O anda içinizde bir şeyler aktı. Bütün o yorgunluk, o "bir daha asla"lar... hepsi bir anda sarsıldı.

Peki bu his nereden geliyor? Ve daha önemlisi, bu özür gerçek mi?

Bu bölümde tam da bu sorunun içine dalıyoruz.

Gerçek bir özür ile narsistik özür arasındaki fark tam olarak nedir?
Narsistlerin özürleri neden bu kadar inandırıcı gelir?
Empati, bir güç mü, yoksa sömürülmeye açık bir kapı mı?
"Affettim" demek, geri dönmek anlamına mı gelir?
Ve belki de en önemli soru: Affetmek mi gerekiyor, yoksa bırakmak mı?

Bir narsist özür dilediğinde, odağın nerede olduğuna dikkat edin.

Gerçek bir özür şöyle başlar: "Seni incittim ve senin acın benim için önemli." Narsistik özür ise şöyledir: "Ben çok kötü hissediyorum, gerçekten de çok zor bir dönemdeyim."

Bu ince fark, aslında her şeyi söylüyor.

Önemli Bilgilendirme: Bu podcast bölümünde paylaşılan içerikler, psikoloji alanında genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Herhangi bir tanı, tedavi veya terapi niteliği taşımamaktadır. Kendinizde ya da yakınınızda duygusal istismar, travma veya ilişkisel zorluklar gözlemliyorsanız lütfen bir psikolog, psikiyatrist ya da uzman ruh sağlığı profesyoneline başvurunuz.