Bugün sizi, çoğu insanın adını bile koyamadığı bir deneyimin tam ortasına götürüyorum.

Hiç fark etmeden kayboluverdiniz, değil mi? Sevdiğiniz şeyler birer birer hayatınızdan çekildi. Arkadaşlarınız yavaş yavaş uzaklaştı. Sabahları uyandığınızda artık o gün nasıl bir insan olacağınıza siz değil, yanınızdaki kişinin ruh hali karar veriyordu. Ve en ürkütücüsü; aynaya baktığınızda karşınızdaki yüzü artık tam olarak tanıyamıyordunuz…

İşte bu bölüm, tam olarak o anlar için.

Bu bölümde :

-Narsisistik istismar neden ani gelen bir çarpışma değil, yavaş yavaş biriken bir kar fırtınasıdır?

-Kimliğiniz bir "ev" ise narsist bu eve nasıl taşınır ve odaları nasıl birer birer boşaltır?

-Narsistle "kazanmaya" çalışmak neden büyük bir tuzaktır ve gerçek güç nerede saklıdır?

-"Belki de ben hatalıyım…" düşüncesi neden narsistin elindeki en keskin silahtır?

-Narsist bir ebeveynle büyümek: Beyne çocukken kazınan ve yıllarca peşimizi bırrakmayan inançlar…

-Evinizin odalarını tek tek geri almanın sessiz ama sarsılmaz yolu

Bu bölümde hiçbir kavga taktiği, hiçbir "narsisti köşeye sıkıştırma" formülü yok. Bunun yerine çok daha sessiz, çok daha kalıcı bir şey var: Kendinize ait odaları yeniden açmanın yolu...

Bazen en devrimci eylem, omuzları silkip "Ben gayet güzel buldum" diyebilmektir. Bazen tek bir cümle yeter: "Bunu tartışmak istemiyorum." Ve bazen de en büyük zafer, sessizce yemeğinize devam edebilmektir.

Bugün size bir savaş değil, bir dönüş hikâyesi anlatıyorum. Evinize, yani kendinize dönüş…

Yeni bölümlerden haberdar olmak için podcast kanalımıza abone olmayı unutmayın.

Soru, öneri ve her türlü iletişim için:

groups.mustafacay@gmail.com

Önemli Hatırlatma: Bu bölümde paylaşılan içerikler; psikolojik farkındalık ve psiko-eğitim amacıyla hazırlanmıştır. Herhangi bir tanı, tedavi veya terapi yerine geçmez. Kendinizi duygusal açıdan yoğun ve zorlayıcı bir süreçte hissediyorsanız, lütfen bir psikolog, psikiyatrist ya da alanında uzman bir sağlık profesyoneliyle görüşün.