Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.

Migotanie przedsionków będzie narastać wraz z epidemią otyłości, ponieważ dzieli z nią wspólny szlak patofizjologiczny prowadzący także do HFpEF, dlatego kluczowe znaczenie ma leczenie przyczynowe (upstream therapy), a nie rutynowa kardiowersja. W badaniu CLOSURE-AF porównującym DOAC z zamknięciem uszka lewego przedsionka (LAA) u pacjentów wysokiego ryzyka uzyskano podobną liczbę udarów i krwawień, ale więcej zgonów w grupie LAA, mimo czego publikacja sugeruje „nie gorszość” tej strategii (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2513310). Z kolei w badaniu CHAMPION-AF u pacjentów niższego ryzyka LAA wiązało się z większą liczbą udarów, ale mniejszą liczbą (głównie nieciężkich) krwawień, przy braku różnic w ciężkich krwawieniach i istotnym ryzyku powikłań okołozabiegowych. Autorzy sugerują możliwość traktowania LAA jako alternatywy dla DOAC w ramach wspólnego podejmowania decyzji, choć dane nie pokazują jednoznacznej przewagi klinicznej (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2517213). Całość prowadzi do pytania, czy u typowego pacjenta z FA bez przeciwwskazań do DOAC należy pozostać przy leczeniu zachowawczym, czy rozważać interwencję zabiegową, mimo ograniczonych korzyści twardych punktów końcowych (https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435).

Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.

Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.